

PARAFIE
Mieszkańcom
naszej gminy służą swoją duszpasterską
posługą cztery parafie rzymsko-katolickie:
-
parafia p.w. św, Michała Archanioła w Puszczy Mariańskiej, obejmująca
miejscowości Bednary, Budy Kałki, Biernik, Budy Zaklasztorne, Długokąty,
Michałów, Marianów, Mrozy, Nowa Huta, Olszanka, Pniowe, Puszcza Mariańska,
Stara Huta, Waleriany Wilczynek, Wygoda, Wola Polska, Zadworze i Zator,
-
parafia p.w. św. Antoniego z Padwy, obejmująca miejscowości: Bartniki, Grabina,
Radziwiłłów, Zabudziska i Grabie,
-
parafia p.w. Matki Bożęj Apostolskiej w Korabiewicach służąca mieszkańcom
Borszyc, Górek, Grabcy Wręckich, Huty Partackiej, Korabiewic, Powązek, Szelig, Wólki Wręckiej i Zdzieszyna,
-
parafia p.w. św. Tomasza Apostoła w Kamioniedla wiernych z Kamiona, Pamietnej,
Prandotowa, Suliszewa oraz części wsi Samice.
Wiele
z tych miejscowości, które obejmują w/w. parafie administracyjnie należy do
sąsiednich gmin ( Mszczonowa w parafii Korabiewice i Kowies w parafii Kamion).
Również naszym mieszkańcom z Nowego oraz Starego Łajszczewa, Lisowoli,
Wycześniaka, Wincentowa oraz Nowego i Starego Karolinowa służy znajdująca się
na terenie sąsiedniej gminy Kowiesy – parafia p.w. Podwyższenia Krzyża Świętego
w Jeruzalu z zamiejscową kaplicą w Karolinowie Starym.
PARAFIA
P.W. ŚW. MICHAŁA ARCHANIOŁA W
PUSZCZY MARIAŃSKIEJ
Z
wymienionych wyżej parafii największą i najstarszą o bogatej tradycji i
historii jest parafia w Puszczy Mariańskiej.
Jest
ona dla nas swoistą perełką , bowiem stanowi kolebkę pierwszego, powstałego na
ziemiach polskich w XVII w. męskiego, katolickiego Zgromadzenia Zakonnego
Księży i Braci Marianów Niepokalanego Poczęcia NMP, które już od ponad 300 lat
służy potrzebom Kościoła. Założycielem tego zgromadzenia jest człowiek, który
odegrał wielką rolę nie tylko w historii naszej miejscowości i społeczności,
ale także wpisał się w historię narodu polskiego i jego duchowość, wybitny
Polak – o. Stanisław Papczyński (1631-1701).
Był
on człowiekiem niezwykle pielęgnującym i szerzącym kult Matki Bożej
Niepokalanie Poczętej, co okazało się duchową podwaliną i wielką motywacją by
nadać temu uwielbieniu trwały, materialny wymiar w postaci założonego w 1673 r.
w Puszczy – wówczas Korabiewskiej – Zgromadzenia Księży Marianów. Głównym cetel
nowo powstałego zgromadzenia było szerzenie kultu Niepokalanego Poczęcia NMP, a
ponieważ Matka Boska jest orędowniczka dusz cierpiących w czyśćcu, modlitwa za
nie stała się szczególnym obowiązkiem tego zgromadzenia, zresztą bardzo
zasadnym, gdyż były to czasy spotęgowanej śmiertelności, powodowanej przez
wojny i częste epidemie. Drugim celem Marianów była praca apostolska poprzez
niesienie pomocy miejscowym duszpasterzom, nauczanie, wychowanie i prowadzenie
misji parafialnych.
Więcej
informacji o o. S. Papczyńskim i historii Zgromadzenia na podstronie Marianie.
PARAFIA
P.W. ŚW. ANTONIEGO Z PADWY W RADZIWIŁŁOWIE MAZOWIECKIM
Radziwiłłowska
parafia erygowana została w 1923 r. przez Aleksandra Kardynała Kakowskiego.
Kościół w stylu neoromańsko-gotyckim, jednonawowy, posiadający trzy ołtarze
parafia zawdzięcza inicjatywie hrabiego Feliksa Sobańskiego, który wraz z żoną
Emilią z Łubieńskich był fundatorem świątyni. Hrabia Feliks Sobański należał do
znanych działaczy społecznych. Dzięki swoim talentom organizacyjnym oraz cechom
charakteru nazywany był „le tyran de la Podolie”. Budowę kościoła w
Radziwiłłowie Mazowieckim rozpoczęto w 1906 r. Trzy lata później kościół wraz z
przylegającymi budynkami, lasem, ziemią orną i łąką we wsi Grabie został
przekazany na własność Zgromadzeniu Zmartwychwstania Pana Naszego Jezusa
Chrystusa (CR). Oficjalnie jako Dom Zakonny Zgromadzenia Zmartwychwstańców w
Radziwiłłowie, funkcjonuje od 18 października 1920 r. Pierwotnie, jako Dom
Zgromadzenia przy kościele filialnym św. Antoniego z Padwy, istniejącym przy
parafii Świętej Trójcy w Bolimowie, gdyż do 1927 r. tereny te stanowiły obszar
gminy i parafii Bolimów. W 1927 r. z gminy Bolimów wyłączono miejscowości :
Radziwiłłów, Grabina oraz Grabie i włączono do ówczesnej gminy Korabiewice w
powiecie skierniewickim.
W
1921 r. został tu po raz pierwszy, niestety na krótko, utworzony nowicjat,
który na stałe znalazł tu siedzibę w 1958 r. (w chwili obecnej, a dokładnie od
1 września 2008 r. działalność nowicjatu została zawieszona na okres dwóch lat
z powodu zmiany struktury studiów).
Na
uwagę zasługuje fakt, że podczas I wojny światowej w 1914 r. armia rosyjsko-niemiecka
zatrzymała się nad rzekami Rawką i Bzurą. Wioski, które znajdowały się bliżej
linii bojowej uległy zniszczeniu. W bojowym chaosie znalazł się również kościół
w Radziwiłłowie Maz. 28 czerwca 1915 r. Rosjanie opuszczając swoje nadrzeczne
pozycje, zamierzali zburzyć wieżę kościelną. Jednakże znalazł się walczący w
armii rosyjskiej Polak – płk. Pawłowski, który przekonał dowództwo, by miny
założono z przodu kościoła, dzięki czemu świątynia mocno nie ucierpiała, a
majstrowie i murarze bardzo szybko odbudowali
i naprawili zniszczenia.
Jak
w/w. parafia jest siedzibą Zgromadzenia Zmartwychwstańców – katolickiej
wspólnoty zakonnej, skupiającej inicjatorów polskiego odrodzenia religijnego w
okresie porozbiorowym i popowstaniowym. Powstanie Zgromadzenia przypadło bowiem
na okres, w którym idea zmartwychwstania narodu zajmowała umysły patriotów
polskich na emigracji. Po klęsce powstania listopadowego perspektywy na
odzyskanie niepodległości na drodze walki zbrojnej zamarły, jednak nie zgasły
nadzieje na ratowanie Ojczyzny. Idea pracy nad moralnym odrodzeniem narodu,
żywa była wśród przywódców emigracji polistopadowej, wśród której szczególne
miejsce zajął Adam Mickiewicz. Założone przez Mickiewicza w 1834 r. Bractwo
Braci Zjednoczonych przekształciło się później w Bractwo Służby Narodowej,
które dało właśnie początek powstałemu w 1836 r. zakonowi Zmartwychwstańców.
Założycielem
Zmartwychwstańców jest człowiek świecki, Bogdan Jański, zaś współzałożycielami
są: o. Piotr Semenko oraz o. Hieronim Kajsiewicz. Kolebka wspólnoty jest Paryż.
W
Polsce Zgromadzenie działa od 1880 r. Celem wspólnoty jest dążenie do
zmartwychwstania społeczeństwa poprzez głoszenie Misterium Paschalnego, głównie
w kościelnych apostolatach posługi parafialnej oraz przez wychowanie chrześcijańskie.
Zgromadzenie – zgodnie z intencją założyciela – przyjęło za swój apostolat
pracę parafialną i wychowawczą. Obecnie w Polsce Zmartwychwstańcy prowadzą 15
parafii i jeden rektorat, opiekują się dwoma sanktuariami: Matki Bożej
Fatimskiej w Rybnej oraz Matki Bożej Bolesnej w Sulisławicach.
Mają
własne wydawnictwo „Alleluja”.
Działalność
zakonu męskiego Zmartwychwstańców wspiera żeńska wspólnota sióstr
Zmartwychwstanek (pełna nazwa: Zgromadzenie Sióstr Zmartwychwstania Pana
Naszego Jezusa Chrystusa – CR). Wspólnota żeńska, tak jak i męska, powstała z
inicjatywy Jańskiego oraz ojca Semenki, współzałożyciela Zmartwychwstańców,
który wniósł największe zasługi największe zasługi w dzieło tworzenia żeńskiej
wspólnoty zmartwychwstańskiej.
Założycielkami
Zgromadzenia są matka i córka - Celina Borzęcka i Jadwiga Borzęcka, które
rozpoczęły te działalność w 1891 r. w Rzymie.
Celem
Apostolskim Zmartwychwstanek jest nauczanie i wychowanie chrześcijańskie oraz
opieka nad chorymi. W celu zrealizowania swojego charyzmatu zgromadzenie
podejmuje pracę parafialną, katechizację, nauczanie w szkole, pomoc w
duszpasterstwie rodzin oraz ludzi różnych stanów i zawodów, pracę w szpitalach,
opiekę nad starszymi i tymi, którzy wymagają specjalnej troski.
Siostry
angażują się w świadczenie różnego rodzaju posług, a także w działalność
charytatywną , społeczną, ekumeniczna i misyjną.
Do
Sierpnia 2008 r. siostry Zmartwychwstanki prowadziły swoją działalność również
w Radziwiłłowie. Obecnie działalność Domu Zakonnego Zmartwychwstanek w Radziwiłłowe
została zawieszona.
PARAFIA P.W. MATKI BOŻEJ ANIELSKIEJ W
KORABIEWICACH
Stosunkowo
młoda parafia, w której pomysłodawcą budowy kościoła był Konrad Michałowski.
W
1956 r. rozpoczął on starania u władz kościelnych i państwowych o otrzymanie
pozwolenia na budowę. Władze kościelne opowiedziały sie oczywiście pozytywnie
za tym projektem, jednak władza państwowa kategorycznie odmówiła wydania
takiego pozwolenia. Jednakże w maju 1957 r. w parafii udało się wznieść
legalnie drewnianą kaplicę (wybudowaną w
ciągu 4 dni), w której zaczęto odprawiać Msze Święte.
Zapał
i zaangażowanie Michałowskiego nie skończyły się na tym. Po wielu staraniach,
16 lipca 1958 r., w dniu obchodzonych uroczystości Matki Bożej Szkaplerznej,
rozpoczęto przygotowania do budowy świątyni, a sama budowa ruszyła 2 sierpnia 1958 r., według
projektu architekta z Żyrardowa, Antoniego Potrzebowskiego.
Decyzją
księdza kardynała Stefana Wyszyńskiego, w 1958 r., do Korabiewic na kapłańska
posługę skierowany został ksiądz Tadeusz Seget.
Ks.
Seget rozpoczął swoje duszpasterstwo w Korabiewicach dokładnie 12 września i
jako proboszcz korabiewickiej parafii
kontynuował budowę świątyni.
24
grudnia 1959 r., ks. Seget poświęcił nowo wybudowany kościół i odprawił w nim
pierwszą, uroczystą Pasterkę. Od tego momentu zaczęły się działania, które
miały na celu upiększenie i ulepszenie budowanego kościoła. W 1960 r.
otynkowano go na zewnątrz.
W
1961 r. pomalowano zaś kościół w środku, a prowizoryczny – jak dotąd – ołtarz
został zmieniony na kamienny. W 1962 r. położono posadzkę lastrykową. Rok 1963
przyniósł kolejne zmiany. Na chórze pojawiły sie 12-głosowe organy, które w
dniu 16 sierpnia 1963 r. poświęcił ks. kan. Jan Kołodziejski – wielki
dobrodziej tego kościoła. 28 października biskup Jerzy Modzelewski dokonał
poświęcenia kościelnych dzwonów. Dzwony otrzymały imiona: większy - „Maryja, a
mniejszy „Józef”. W 1968 r. zamontowano jesionową ambonę. 24 sierpnia 1969 r. odbyła
się uroczysta ceremonia konsekracji kościoła, której dokonał kard. Stefan
Wyszyński – Prymas Polski.
25
czerwca 1987 r. decyzją ks. bp. Kazimierza Romaniuka, w parafii rozpoczął
pracę, w charakterze administratora, ks. Zdzisław Prus.
Rok
1995 okazał się dla parafii korabiewickiej ciężki. W nocy, w Niedzielę Palmową
dokonano napadu na plebanię, zaś 13
lipca zmarł wieloletni i zasłużony proboszcz – ks. prałat Tadeusz Seget. Mszy
pogrzebowej w dniu 17 lipca przewodniczył ks. bp. Alojzy Orszulik. Zgodnie z
życzeniem śp. ks Segeta, został on pochowany na miejscowym cmentarzu
parafialnym. Po śmierci ks. Segeta probostwo w parafii objął – dotychczasowy
administrator – ks. Zdzisław Prus, który jest gospodarzem tej parafii do chwili
obecnej. W 1997 r. odbyły się w Korabiewicach pierwsze Misje Święte, które
poprowadził jezuita – ks. Zdzisław Pałubicki.
PARAFIA P.W. ŚW. TOMASZA APOSTOŁA W KAMIONIE
Ta
młoda parafia została powołana przez ks. kardynała Stefana Wyszyńskiego, na
mocy dekretu
z
dnia 04.10.1952 r. Początkowo rolę pierwszej parafialnej świątyni pełnił
budynek remizy strażackiej,któremu nadano charakter sakralny. Dopiero w 1982 r.
parafia otrzymała pozwolenie na budowę nowego kościoła, a dnia 11.08.1984 r.
ks. bp. Jerzy Modzelewski, wmurował i poświęcił kamień węgielny pod jej budowę.
Nowemu kościołowi nadano tytuł Najświętszej Marii Panny Częstochowskiej i w jej
coroczną uroczystość parafia ma swój
odpust. Pierwszą Mszę Świętą w nowej świątyni odprawiono w 1992 r. Aktu
Konsekracji w dniu 29 września 2001r. dokonał biskup diecezjalny, ks. Alojzy
Orszulik.
Więcej
informacji znaleźć można powyżej, w artykule „Informacje z Parafii Kamion” oraz
na stronie www.e-kamion.pl.
Opracowanie:
Mariański Ruch Inicjatyw Ekonomiczno-Społecznych
Modernizacja strony internetowej współfinansowana
english
deutsch